Mijn foto
Mijn naam is Mirjam, geboren in 1953 en al jaren wonend met mijn man Hans in de Flevopolder. Dochter en zoon zijn al een poosje het huis uit. Inmiddels zijn wij de Opa en Oma van twee prachtige kleindochters die we, als we de kans krijgen, heerlijk verwennen. Sinds november 2014 ben ik met pré pensioen. Verder vinden wij het heerlijk om in de lente/zomer/herfst, als het lukt, er met de caravan op uit te trekken. Liefst naar een plekje onder de zon!!!Sinds 2009 ben ik me bezig gaan houden met quilten. Heb een basiscursus gedaan en ben er helemaal aan verslingerd geraakt. Borduren en haken doe ik ook graag. Kortom, ik ben graag met van alles en nog wat bezig!

zondag 25 maart 2012

Lente, zon, tuin, quilen, wat wil een mens nog meer!!

Het is wel weer tijd voor een nieuw berichtje he? Heb afgelopen vrijdag voor het eerst dit jaar weer lekker in de tuin zitten borduren. Terwijl ik hier voor het raam zit te typen zie ik paar rode draadjes van dat werkje op de stenen liggen. Misschien kan een vogeltje ze voor een nest gebruiken, alhoewel, veel warmte zal het niet geven, het zijn maar kleine stukjes. Afgelopen woensdag op de bee heb ik meer zitten kwekken met iedereen dan dat ik heb opgelet met mijn eigen borduulseltje, verkeerd geteld dus alles kon ik op vrijdagmiddag uit halen. Dat verklaart dus de rode draadjes. Vroeger zou ik ze gewoon hebben laten zitten maar tegenwoordig "mot het eruit". Waar zit 'm dat nou toch in?
Vorige week waren we in Delft om verjaardag van zoonlief te vieren. Het weer was aardig dus hup even met z'n allen naar de kinderboerderij. Leuk voor de kleintjes.

Maar ook de groten keken vol bewondering naar de pauw die een vrouwtje stond te imponeren.
Karlijn is een ondernemende dame, duwt gewoon de geitjes opzij om naar de schaapjes te gaan kijken en het knorrende varken in het hok vond ze ook reuze interessant. Op deze leeftijd is het ook zo grappig om te vragen:"wat doet het varkentje"? Neusje krult en ze knort dat het een lieve lust is. Om te knuffelen is ze dan. Pien is wel wat banger maar aan de hand van Papa, Mama of Opa durft ze toch wel te kijken. Ze heeft sinds een week een brilletje, het is even wennen voor haar, maar het staat haar goed.

Natuurlijk heb ik behalve geborduurd ook nog wat aan de "Versneden bloemen"gedaan. Lapjes gesneden en de stiklijn afgetekend. Het is wel heel veel werk elk lapje de lijntje arceren maar ik wil nu gewoon eens dat alle blokjes echt passen. Dat blijft lastig voor mij. Voetjebreed stikken heb ik geprobeerd maar ook dat gaat regelmatig mis. Te snel willen, te slordig noem het maar op.

De blauwe lapjes zijn bijna klaar. Ik heb ze er nu gewoon even opgelegd om te kijken of het een beetje wil hamoniëren. Ik mis nog wel wat donkerblauw, of toch niet? Denk eens mee lieve lezers!!
Vanmiddag ga ik verder met de groene lapjes, ook daarbij heb ik niet heel veel kleurnuances, maar wel hier en daar een koetje en een schaapje. Blijft toch leuk dat wikken en wegen.
Nou gaan we eerst maar eens aan de koffie en wordt weer vervolgd!!

2 opmerkingen:

  1. Hallo Mirjam, je kunt dus nog wel wat lapjes gebruiken voor je versneden bloemen. En als ik je goed begrijp zoek je geen specifiek stofje maar een beetje donkerblauw en groen. Mss kan ik je helpen....
    Stuur mij maar een mail met wat je wel en niet wilt, dan komt het wel goed denk ik.

    Groet,
    Annemieke

    http://quiltsvankippetje.blogspot.com/

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mmmmm, niet te druk maken zegt deze leek.

    BeantwoordenVerwijderen