Mijn foto
Mijn naam is Mirjam, geboren in 1953 en al jaren wonend met mijn man Hans in de Flevopolder. Dochter en zoon zijn al een poosje het huis uit. Inmiddels zijn wij de Opa en Oma van twee prachtige kleindochters die we, als we de kans krijgen, heerlijk verwennen. Sinds november 2014 ben ik met pré pensioen. Verder vinden wij het heerlijk om in de lente/zomer/herfst, als het lukt, er met de caravan op uit te trekken. Liefst naar een plekje onder de zon!!!Sinds 2009 ben ik me bezig gaan houden met quilten. Heb een basiscursus gedaan en ben er helemaal aan verslingerd geraakt. Borduren en haken doe ik ook graag. Kortom, ik ben graag met van alles en nog wat bezig!

maandag 13 november 2017

de laatste loodjes

Hallo allemaal,

De laatste loodjes voor onze schoondochter zijn aangebroken, zwangerschapsverlof is vandaag ingegaan. Gisteren hebben we de wieg weggebracht. De wieg is inmiddels 102 jaar oud, de eerste baby die erin lag was mijn Tante Paulien in 1915.
Mijn moeder in 1925, ikzelf in 1953, onze kinderen en nichtjes en neefjes. Ook onze twee kleindochters hebben erin gelegen en heb ik voor de eerste keer de wieg bekleed. Nu, tien jaar later, gingen we in de herhaling. Mijn zusje is een dagje komen helpen en meedenken, heel fijn want ik kan het wel bedenken maar de juiste manier van uitvoeren is soms nog wel eens een "dingetje". Bovendien heeft zij de wieg ook al eens bekleed voor haar kinderen.








Een wand is voorzien van behang met vosjes en daar wilde ik toch wel wat mee. Dus heb ik een vosje wat kleiner gemaakt en op het dekentje geborduurd.


nog even voor de grap:
dit ben ik zelf 64 jaar geleden in dezelfde wieg!
De dekentjes worden ook nu weer gebruikt maar wel een beetje verstopt in een hoesje!
Mijn moeder was erg voor frisse lucht dus werd ik gewoon met wieg en al op het balkon gezet!
Ik ben hier 2 maanden dus eind juni.
Mutsje? Welnee, daar worden kinderen maar tuttig van! Ik haat dus ook mutsen, heb ze nooit op, is vast een overblijfsel uit mijn toch wel ietwat Spartaanse jeugd.


Toch ook wat gemaakt voor aan de muur, ook hierbij het vosje weer gebruikt, weer slag kleiner. Het is een klein quiltje geworden met de eerste regels van 6 kinderliedjes!


Fijne week!



maandag 6 november 2017

november

Het is alweer november, toch lijkt het heerlijk als ik naar buiten kijk, zonnetje schijnt en ik zie blauwe lucht, toch is het maar 11 graden. DH moppert, hij wil terug naar zijn zomerverblijf, hij vindt het koud! Tja, dat zomerverblijf zal toch nog even een paar maanden moeten wachten. Even foto's kijken is wel even leuk. DD en haar gezin kampeerden deze zomer in Sable 'd Olonne. Dat is vanaf onze camping zo'n 80 km, dus prima te doen voor een bezoekje. Het was prachtige weer, dus hup naar het strand.


Onze beide kleindochters zijn echter waterratjes, ze zitten meer onder water dan erboven!


DS was een aantal weken later ook al in de buurt, daar zijn we mee gaan punteren in de Marrais de Pottevin. Een prachtige natuur en moerasgebied. Onze stoere schoondochter, toen  5 maanden zwanger stapte zo het wiebelige bootje in!

In een dorpje wilden we even lekker gaan lunchen. Daar hebben we even een behoorlijke fout gemaakt. Van alle lekkere dingen die op de kaart stonden en die we kenden wilden we nu eens voor iets onbekends gaan, namelijk Andouillette. Dat klonk wel gezellig. Toen het bordje voor mijn neus werd gezet rook ik iets wat helemaal niet aantrekkelijk was. Ik heb mijn mes erin gezet en toen werd het steeds onaangenamer van geur. Het is een gerecht gemaakt van ingewanden van varkens of runderen. Ik was heeeel snel klaar met eten. DS lag helemaal dubbel over zijn mosseltjes met patat. Oh moedertje, hadden ze jou even te pakken!!! Pestkop, ik vrees dat ik dit nog heel lang moet horen. Ik zie nu al met angst en vreze de Sinterklaas suprise tegemoet!



Zo, dit waren zo'n beetje alle "inhaalverhalen"van afgelopen maanden. Komende zondag gaan we de wieg, die ik opnieuw bekleed heb, naar DS brengen. Volgende week kan ik dus foto's showen. Fijne week allemaal!

groet, Mirjam




dinsdag 31 oktober 2017

lekker bijdehand

Ben ik toch weer helemaal in de blogmodus! Vannacht bedacht ik mij dat het leuk is om even foto's te laten zien van de locatie in Frankrijk waar de quiltbee wordt gehouden. Ja, ik weet het, de nacht is om te slapen, helaas......Ik was altijd een goede slaper maar sinds een jaar of 2 is dat echt verleden tijd, heeft met de leeftijd te maken, zegt men! Mhh, ik vind het niet leuk, vooral omdat ik dan toch ga liggen piekeren en malen. Roep mezelf streng tot de orde om bv aan quilten o.i.d. te gaan denken maar dat werkt niet altijd.
Maar goed, de foto's van het gebouw, de eerste keer dat ik het zag schrok ik een beetje, zo'n haveloos gebouw! Maar verder is het binnen weliswaar stokoud, het is er netjes en schoon. Generaties franse kindertjes hebben er de Marseillaise gezongen, voetjes zijn over de uitgesleten trappen gegaan, dus dat is dan wel weer leuk!
h





groetjes, Mirjam












maandag 30 oktober 2017

vervolg

In mijn vorige blogje gaf ik al aan een achterstand in te willen halen van alle blogloze maanden die achter ons liggen.

Ik heb het al eens verteld denk ik, maar ook in Frankrijk ben ik lid van een quiltbee. Dit zijn voornamelijk Engelse dames.De voorzitster is Frans, maar die zien we nooit! Dat gaat best officieel om daar lid worden van de quiltbee! Je hoeft nog net niet langs een ballotagecommissie.
Er zijn ook 3 Nederlandse vrouwen, daar ben ik wel blij mee, want ook al versta en spreek ik best wel een woordje Engels, het beste gaat dat toch in je "moerstaal".
Het is ook een gezellige club, maximaal 25 vrouwen en als ze er allemaal zijn is het een gekakel van jewelste. Minstens één keer per zomer ben je samen met nog een lid de klos. Zorgen voor de thee en koffie én je wordt geacht om taart mee te nemen. In Nederland is het heel gewoon om dan voor iedereen 1 plakje cake o.i.d mee te nemen. Die vlieger gaat daar niet op.
De Engelse dames zijn erg van het zelf bakken, dus die maken werkelijk de geweldigste taarten, dus hebben we bedacht dat de Nederlandse dames de thee/koffiebeurt met z'n drietjes doen. Alle drie een taart. Ik kan jullie verzekeren dat taart maken in een campingoventje best een uitdaging is. Dus daar ben ik mooi niet aan begonnen, ik

Afbeeldingsresultaat voor boterkoek

heb een boterkoek gemaakt. Laten ze dat nou helemaal niet kennen! Ik was echt verbaasd, er bestaat wel iets wat er op lijkt. Inmiddels ben ik in het bezit van een wat grotere en betere oven dus volgend jaar ga ik me aan iets anders wagen. Je kunt toch ook niet elke keer hetzelfde maken.

Vanuit de club kwam er een vraag om quiltjes te maken voor prematuur baby's in het ziekenhuis in Niort. Deze quiltjes van maximaal 90x90 cm worden over de couveuse gehangen om het licht te dempen. Als de hummeltjes goed op gewicht zijn gaan ze uiteraard naar huis en mag het quiltje mee. Er is nog een andere optie, maar daar wil ik niet aan denken!

Bijgaand quiltje heb ik gemaakt, voor een meisje! 

Volgende week weer verder!

groet, Mirjam




zaterdag 21 oktober 2017

Het is oktober, weinig activiteit geweest op mijn blog. Dat komt er nu van als je als pensionada een zomer én winterleven hebt. In dat zomerleven leven we buiten, 1000 km hier vandaan met nauwelijks WIFI. Voor het ophalen van de mail/appjes en Facebook zijn we genoodzaakt op de fiets te klimmen en af te zakken naar de plek waar deze  toch best belangrijke zaken aanwezig zijn. Dat houdt wel in dat het blogjes maken er niet inzit. Maar dat neemt niet weg dat ik nu wel heeel veel te vertellen heb. Maar ik doe het in etappes, anders is de lol van het lezen er voor jullie zo af.

Ik eindigde in april met de mededeling dat foto's van de bruiloft van onze zoon en schoondochter zouden volgen. Kijk dat is een mooi begin.
Het bruidspaar wilde geen cadeaus, na jaren van samenwonen heb je tegenwoordig toch echt je linnenkast gevuld en je bestekbak is ook best vol. Nee, ze wilden pecunia!
Maar hoe geef je dat nou? In een envelopje? Nee, niet leuk. Nu is verzinnen van zulk soort dingen niet echt mijn ding. Ik heb ideetjes nodig, patroontjes o.i.d. Ik kan best wijzigingen aanbrengen maar zelf bedenken, lastig!
Dus heb ik een quiltje met 2 verliefde muizen omgedoopt in een kussentje met op de achterzijde een groot hart, daar de envelop met inhoud ingestopt.



Uiteraard mag het stralende bruidspaar niet ontbreken. Wat op dat moment nog bijna niemand wist, maar ik lekker wel was dat "nieuw leven" reeds onderweg was/is. Medio december wordt hun dochter en onze 3e kleindochter geboren. Wat een blijdschap!

Zo hier laat ik het weer even bij, tot snel!






















zondag 2 april 2017

Lente


Hallo allemaal,

Alweer april, terwijl ik me zo had voorgenomen nog in Maart een blogje te schrijven. Niet gelukt.
Heb niet stil gezeten, eerst maar eens een foto van mijn breitas, best goed gelukt toch? Nu slingeren mijn korte naaldjes, centimeter en andere attributen niet meer over de bank.


Mijn eerste paar sokken ooit zijn  af. Wat een leuk werkje. De hiel is wel wat te wijd maar langleve Facebook, op de hippesokkengroep worden er dan direct allerlei tips gegeven om dat bij het volgende paar te voorkomen, dus ik ben druk doende met het volgende paar en de adviezen.

Ik heb nu een versterkte hiel gebreid en het lijkt wel wat smaller geworden. Ondertussen krijg ik al opdracht om een paar sokken te breien voor in de klompen. Daar voldoe ik graag aan, dus ook die wol is al gescoord!

Dochter van lieve vrienden is van 3e kindje bevallen en dan is het leuk om toch even wat te maken. Het is een leuk werkje zo'n babybal met rammeltje.
Op mijn naaimachine kan ik letters borduren, heel eenvoudig maar toch leuk om het cadeautje net even persoonlijker te maken. Bovendien heeft dit meisje 2 grote broers boven haar. Dus kan ze straks haar bezit verdedigen voordat hij als voetbal door de kamer gaat!


Ik heb nog meer gemaakt, ben er wel even mee bezig geweest maar durf dit nog niet te laten zien. Is voor het huwelijk van onze zoon. De kans dat hij op dit blog kijkt is niet zo groot, maar je weet nooit, via, via, via! Dus ik neem de gok niet.

Na de bruiloft volgt er meer. Voorlopig gaan wij weer naar ons zomerverblijf met slechte Wifi dus wanneer het volgende blogje wordt geschreven? Geen idee!

Groetjes



maandag 27 februari 2017

Veel gedaan

Hallo allemaal,

Toch nog even een blogje zo eind februari.

Ben best productief geweest de laatste weken. Kan nu eindelijk mijn heksje laten zien. Gemaakt voor een lieve "campingvriendin" die ook wel eens een blik op mijn blog waagt. Kon er dus nog niks van vertellen, maar ze heeft hem vrijdag enthousiast in ontvangst genomen.


Gemaakt d.m.v. paperpiecen/foundiationpiecen. Ik weet nooit wat nu het goede woord is voor deze techniek. Wel heb ik 2 weken geleden een workshop gevolgd bij Heleen Pinkster. Foundation piecen. Ik kende de techniek uiteraard maar de tips en trucs waren meer dan welkom. Met name hoe je de ieniministukjes toch "recht van draad" kunt laten zijn was een echte eyeopener!

Verder is dan eindelijk mijn Rode Sprei klaar. Ik heb er al heel wat blogjes aan gewijd maar ben zo blij en best trots dat hij af is en naar mijn zin!
Het quilten heeft zoveel tijd in beslag genomen, ik kreeg er soms zo genoeg van. Terwijl ik het echt heerlijk vind om te doen maar er kwam voor mijn gevoel geen eind aan. Dat is ook de reden dat ik 2 rijen Flying Geese met de machine heb gequild. Toen nog de bies eraan en netjes met de hand afgewerkt. De quilt had eigenlijk in juni 2014 klaar moeten zijn. Ben een tikje verlaat maar is nu wel een hele heuse AFFO.



 Nadat ik alles had afgewerkt, draadjes afgeknipt, moest ik even moed verzamelen om de quilt in de wasmachine te kiepen. 12 colorcatchers erbij in een lingeriezakje want ik was als de dood dat die ergens tussen trommel en binnenwerk zouden verdwijnen. Dat is wel goed gegaan. Maar ondanks 12  knalrode doekjes is de quilt toch niet helemaal ongeschonden uit de strijd gekomen.  Een stofje, wat ik gebruikt heb in 3 blokken is van crème, licht roze geworden. Het stoort me wel een beetje maar ik denk dat niemand het ziet als je het niet weet. Maar ik weet het he? Had een krukje voor de wasmachine gezet om even mee te kunnen kijken. DH vond dat wel amusant!

Voelde me een beetje zoals in 1974, toen ik voor het eerst een wasmachine kreeg en ik echt het hele programma zittend op de grond heb zitten afkijken! Hoe gek kun je zijn!


Met mijn sokken ben ik ook alweer een stukkie opgeschoten. Straks weer lekker op de bank verder breien! Moet me alleen eens verder in verdiepen. Ik heb de maten van 41 aangehouden maar ik heb wel lange voeten maar heel smal, dus eigenlijk is de hiel en de breedte van de sok te wijd. Dus misschien in het volgende paar maat 39 aanhouden maar wel de lengte van 41 behouden. Zou dat een idee zijn? Of ook een andere hiel breien?


Terwijl ik dan zo aan het breien ben en mijn bolletje en patroontje weer onder de tafel vandaan vis, bedenk ik mij dat ik misschien toch maar eens een breitas  moet maken. Leuk werkje denk ik.Vond een patroon op een blog. Daarover volgende keer meer!


groetjes, Mirjam