Mijn foto
Mijn naam is Mirjam, geboren in 1953 en al jaren wonend met mijn man Hans in de Flevopolder. Dochter en zoon zijn al een poosje het huis uit. Inmiddels zijn wij de Opa en Oma van drie prachtige kleindochters die we, als we de kans krijgen, heerlijk verwennen. Sinds november 2014 ben ik met pré pensioen. In de zomermaanden zijn we vaak te vinden in ons "zomerverblijf" in de Vendee. Heerlijk in de zon en genieten van alles wat er zoal te doen is op onze camping. Dat kan zomaar van alles zijn, potje jeu de boule, zwemmen, kletsen, fietsen en natuurlijk een wijntje! Sinds 2009 ben ik me bezig gaan houden met quilten. Heb een basiscursus gedaan en ben er helemaal aan verslingerd geraakt. Borduren, breien en haken doe ik ook graag. Kortom, ik ben met van alles en nog wat bezig!

vrijdag 30 november 2018

nieuw knietje een feit

Zo kreeg ik dan toch op 8 november jl. een volledige knieprothese. Op de valreep want het ziekenhuis MC Zuiderzee is failliet verklaard en vanaf maandag 12 november werd er niet meer geopereerd. Bizarre situatie eigenlijk. Maar ondanks niets dan lof voor het verplegend personeel en artsen. Uiteindelijk waren ze allemaal ontslagen en toch hadden ze de professionaliteit  om goed te blijven zorgen voor "hun" patiënten. Petje af!



Inmiddels zijn we 3 weken verder en van al mijn plannetjes om die eerste weken veel te handwerken is niet heel veel gekomen. Eigenlijk ben je na zo'n  opname en toch wel pittige ingreep een beetje van slag en komt er heel weinig uit je handen.

Zo had ik de kleindochters beloofd om lantaarntjes te maken. Van de zomer had ik een leuk idee gezien. De dames hadden zelf al kleurtjes voor het vilt uitgezocht maar het festonsteekje maken was nog niet zo gemakkelijk. Dat vindt Oma zelf ook nog wel een  "dingetje". Allemaal dezelfde nette steekjes.

Lampjes van de Action erin en klaar! Gelukkig want beloofd is beloofd he?

Nu ga ik weer verder met borduren, een leuk patroon van Madame la Fee, een echt wintertafereeltje en leuk om te doen. Van quilten komt nog even niks. Geeft niet, komt vanzelf wel weer! 


Allemaal een fijn weekend en tot blogs!

Mirjam

zaterdag 3 november 2018

ophouden of doorgaan

Soms word je door mensen geattendeerd op het feit dat je niks meer post. Dat klopt dus helemaal. Ik zit ook veel op Facebook om met name op de quilt en borduurgroepen inspiratie op te doen. Daar laat ik dus ook wel eens dingen zien die ik heb gemaakt. Dan komt zo'n  blog in beetje in de "vergeethoek" . Komt nog bij dat we een groot gedeelte van de zomer op pad zijn.
Maar, ik heb bedacht dat ik het deze winter dan nog maar eens ga proberen.

Waar waren we gebleven? Ja, bij de Libellequilt. Die is echt prachtig geworden. Zelden ben ik zo tevreden over een "eigen werk". De achtergrond waarop de Libelles genaaid zijn is een zelf geverfde lap. Ook zo'n experiment waarbij je niet weet hoe het afloopt maar dit pakte zo goed uit.


De quilt siert een saaie wand in onze stacaravan in Frankrijk.

Omdat het net zoals in Nederland zo warm was heb ik niet gedaan van wat in van plan was, namelijk een quilt maken voor op ons bed in de caravan. Alles daarvoor had ik meegenomen en ik heb ook wel een paar middagen achter de naaimachine gezeten maar als het in de voortent zo tegen de 30 graden wordt vind ik het niet grappig meer. Dus machine naar buiten gesleept, klungelen met verlengsnoeren en dan waaien alle lapjes weg omdat er ineens zon windvlaag langskomt. Ren je daar achter al je lapjes aan die keurig op volgorde lagen. Mijn echtgenoot, altijd bereid tot meedenken, verzamelde stenen, dus vooruit ik kon weer even verder. Maar ideaal was het niet!
Inmiddels ben ik wel wat verder, ik ga deze quilt maken op de  quilt as you go methode". Daarvoor verdeel ik de quilt in vieren.
Op de foto zie je de linkerboven en onderhelft.

Foto is niet helemaal duidelijk, maar zal volgende keer een betere maken.

Nog wel even een leuk verhaal. Vanuit Nederland had ik ook prachtige koele bamboetussenvulling meegenomen en in een kastje in de voortent gezet. Dat is echt een campingkastje van stof met een rits. In zo'n voortent ritselt, kruipt er van alles en ook muizen. Maar optimist als ik (soms) ben ben ik een beetje nonchalant met de rits omgegaan. In het begin niet, maar als de weken verstrijken......Dus op een middag wil ik dat kastje een beetje opruimen en ik raak de plastic zak met tussenvulling aan en die beweegt...….Oeps, wat nu, echtgenoot is naar de jeu de boulebaan en laten we nou toch eerlijk zijn, ik ben toch zeker meer dan 100 x groter dat zo'n flutwoelmuisje? Dus voorzichtig de tas op z'n kop in de voortent en ja hoor dat kwam er een verschrikt uitgevallen. Maar we waren er nog niet. In het kastje zat er nog een en hij of zij keek mij recht in de ogen en was niet van plan uit dat kastje te komen. Ik was echter niet van plan om muis daar te laten zitten. Dus eerst alles wat bovenop dat kastje stond eraf gehaald en toen de kast op zijn kop gezet. Wat kunnen die muizen hard rennen zeg! Gelukkig had ik wel de tegenwoordigheid van geest om de deur van de caravan wel dicht te doen! :)))
Toen maar eens voorzichtig de schade van de tussenvulling bekeken. Daar zitten heel wat gaten in! Helaas, maar ik kan er wel omheen knippen en gebruiken voor andere projecten. Nieuwe tussenvulling is inmiddels in bestelling.

Toch weet ik  nu nog niet wanneer ik weer wat kom bloggen. A.s. donderdag 8 november word ik, als alles goed gaat, voorzien in ziekenhuis Lelystad van een knieprothese. Daar zit ik lekker tegen aan te hikken, maar moet gebeuren. Er staat me een pittige revalidatie te wachten maar ik ben er klaar voor. Ik hoef de tennisbaan niet meer op, alhoewel ik dat nog steeds heel erg mis, maar weer eens een lekkere wandeling van een uurtje maken daar ga ik vast heel blij van worden.

Dag allemaal. tot blogs!

vrijdag 30 maart 2018

BIjna Pasen

Alweer bijna Pasen, vorig jaar waren we met Pasen al in Frankrijk op de camping, beetje koud dat wel, maar dit jaar gaan we maandje later. Wil mijn 65e verjaardag eind april graag thuis vieren, en ook de verjaardag van kleindochter Pien op 7 mei. Maar dan is het ook hoog tijd om ons zomerverblijf op te zoeken!
Nog niet helemaal af, maar met het oog op Pasen is het wel leuk om dit quiltje even te laten zien. Het biesje zit er bijna op. Het is een quiltje wat ik cadeau ga doen aan iemand die kipjes houdt in Frankrijk. Zij noemt al haar kipjes Betty dus hier heeft ze er een paar bij, ze hoeft ze niet te voeren, maar leggen ook geen eitjes! Die eitjes krijgt ze wel van haar andere Betty's en die smaken toch lekker!


Gisteren nog even onze jongste kleindochter geknuffeld, wat is ze al wijs met haar 3 maanden.


De Libellequilt begint ook al wat te vorderen, maar daarover snel meer!

Fijne Paasdagen!

zondag 11 februari 2018

blijft lastig

Zoals gezegd, het blijft lastig om even een blogje te schrijven. Niet omdat ik niet weet wat ik moet schrijven, ik heb altijd wel wat te leuteren maar je moet er toch even tijd voor vrijmaken, mijn hoofd moet toch een beetje in de "blogstand" staan!
De laatste foto's waren van de geboorte van onze kleindochter Ylva, 8 weken inmiddels al weer. Het is een schatje, natuurlijk :))


Op Handwerkgebied ben ik lekker bezig, De hartjesquilt voor kleindochter Karlijn is af en ze heeft hem enthousiast in ontvangst genomen. Het was mijn eerste project met de "quilt as you go methode" en is mij zeer goed bevallen. Wat een verademing die kleinere lappen onder de machine. Met de hand quilten heeft mijn voorkeur maar sommige quilts moeten gewoon snel af. Dus hoppa, meanderen gaat me steeds beter af en het resultaat is leuk. Wat ik wel jammer vindt is dat het wat fluffy effect met meanderen verdwijnt. Dat is wel iets om over na te denken als ik weer zoiets onder handen heb. 





Op 1 februari heb ik samen met de dames van onze Lelystadse bee een workshop "Dansende Libelles"gevolgd. Altijd leuk zo'n workshop.



Nog geen foto's van het vervolg, dat komt nog als ik iets meer klaar heb. De Libelles worden op zwarte stof gemaakt en die gaan weer op een ondergrond. Die ondergrond is een paneel wat je kunt aanschaffen, dat vond ik veel te duur. 1,10 x 1.10 voor 27 euro. Echt niet, gaan we niet doen. Op de bee hadden ze op een eerder moment al stof geverfd, daar was ik toen niet bij maar heb me wel kunnen vergapen aan het resultaat en besloten we nog een verfsessie te doen. Dat is ook niet iets wat je zomaar effe doet. Dat vergt behoorlijk wat voorbereiding maar is wel erg leuk om te doen. 
Hierbij mijn paneel, ik ben tevreden!






Nog even een paar foto's van onze verfsessie!

Tot volgende keer!
groet, Mirjam











vrijdag 29 december 2017

Hier is ze dan!

Eindelijk, mag ik het dan toch vertellen! Op 16 december is ze geboren, onze 3e kleindochter 
YLVA


Oma had een beetje pech deze keer, want toen ze geboren werd was ik goed ziek. Antibioticakuurtje erin maar direct het kleine meisje knuffelen, dat ging toch echt niet. Dus na één week kon ik de schade inhalen. Morgen is ze 2 weken en gaan wij wederom naar Delft. 



Ben inmiddels ook weer stuk verder de hartjesquilt maar alles heeft een beetje "op slot"gelegen de laatste 2 weken, komt wel weer goed.
Voor het einde van het jaar kom ik met nog een update!

groet, Mirjam

zondag 26 november 2017


Onze kleindochters zijn eind oktober een weekeindje bij ons geweest. Dat is toch ook altijd een feestje. We hebben ze op vrijdagmiddag uit school gehaald en dan zitten er 2 paar blauwe oogjes vol van voorpret op de achterbank te naar ons kijken. Ik vind dat ook wel altijd een "dingetje" hoor. Want wat gaan we doen zo'n weekend? Beetje bankhangen is er niet bij natuurlijk, actie willen de dames!
Gelukkig kunnen zij zichzelf heel goed vermaken met kleurboeken, IPad en alle Barbiespulletjes waar ook hun moeder nog mee heeft gespeeld. Lezen doen ze ook graag, dus dat vinden wij dan wel fijn.
Ze hebben hun eigen Museumjaarkaart, de Bataviaboot hadden ze nog niet gezien dus dat is een leuk idee.
Tegenwoordig kun je een combikaart Nieuw Land Erfgoed en  Bataviawerf kopen. Het museum vertelt het verhaal van de inpoldering, het Zuiderzeeproject. Dat kon de meiden maar matig interesseren, de Batavia en de werf was heel wat leuker.
Ze mochten zelf een grote spijker smeden. Temperaturen van 1200 graden, slik.....




Op zondagmorgen besloten we naar het zwembad te gaan. Dat is altijd leuk, vooral omdat het zwembad veel speelattributen in het water heeft en het zijn echte waterratjes.
Allebei diploma A en B dus we konden ze met een gerust hart laten gaan. Dat neemt niet weg dat ik ze het liefste niet uit het oog verlies want de verantwoording weegt zwaar!



Ter afsluiting van een leuk weekend, voor allebei een kleinigheidje, oorbellen voor de een en een ringetje voor de ander. Vergeten foto's van de maken, jammer, maar helaas.

Karlijn van 7 jaar heeft bedacht dat een hartjesquilt misschien wel leuk is op haar bed. Veel roze hartjes Oma! Alleen maar roze? Met veel pijn en moeite heb ik het voor elkaar dat er toch ook wat lila en paars in mag zitten. Dus de zoektocht naar roze en paarse lapjes kon beginnen. Lang leve Facebook, ik heb een oproepje gedaan en de lapjes kwamen binnen, helemaal leuk. 




Inmiddels zijn er al 10 blokken klaar, hartjes gefestonneerd, maar nu? Ik heb op de quiltbeurs in Nieuwegein roze stof gescoord voor de sashings. In ieder geval wil ik de "quilt-as-you-go methode" gaan gebruiken. Nog nooit gedaan en eerlijk gezegd zijn er zoveel verschillende manieren en heb ik zoveel tutorials gezien dat ik het effe niet meer weet. Wat ik wel weet is dat ik per rij wil gaan quilten. Gaandeweg zal het zich wel ontvouwen hoop ik. Wordt vervolgd!

Fijne zondag!

groet, Mirjam
















maandag 13 november 2017

de laatste loodjes

Hallo allemaal,

De laatste loodjes voor onze schoondochter zijn aangebroken, zwangerschapsverlof is vandaag ingegaan. Gisteren hebben we de wieg weggebracht. De wieg is inmiddels 102 jaar oud, de eerste baby die erin lag was mijn Tante Paulien in 1915.
Mijn moeder in 1925, ikzelf in 1953, onze kinderen en nichtjes en neefjes. Ook onze twee kleindochters hebben erin gelegen en heb ik voor de eerste keer de wieg bekleed. Nu, tien jaar later, gingen we in de herhaling. Mijn zusje is een dagje komen helpen en meedenken, heel fijn want ik kan het wel bedenken maar de juiste manier van uitvoeren is soms nog wel eens een "dingetje". Bovendien heeft zij de wieg ook al eens bekleed voor haar kinderen.








Een wand is voorzien van behang met vosjes en daar wilde ik toch wel wat mee. Dus heb ik een vosje wat kleiner gemaakt en op het dekentje geborduurd.


nog even voor de grap:
dit ben ik zelf 64 jaar geleden in dezelfde wieg!
De dekentjes worden ook nu weer gebruikt maar wel een beetje verstopt in een hoesje!
Mijn moeder was erg voor frisse lucht dus werd ik gewoon met wieg en al op het balkon gezet!
Ik ben hier 2 maanden dus eind juni.
Mutsje? Welnee, daar worden kinderen maar tuttig van! Ik haat dus ook mutsen, heb ze nooit op, is vast een overblijfsel uit mijn toch wel ietwat Spartaanse jeugd.


Toch ook wat gemaakt voor aan de muur, ook hierbij het vosje weer gebruikt, weer slag kleiner. Het is een klein quiltje geworden met de eerste regels van 6 kinderliedjes!


Fijne week!