Mijn foto
Mijn naam is Mirjam, geboren in 1953 en al jaren wonend met mijn man Hans in de Flevopolder. Dochter en zoon zijn al een poosje het huis uit. Inmiddels zijn wij de Opa en Oma van twee prachtige kleindochters die we, als we de kans krijgen, heerlijk verwennen. Sinds november 2014 ben ik met pré pensioen. Verder vinden wij het heerlijk om in de lente/zomer/herfst, als het lukt, er met de caravan op uit te trekken. Liefst naar een plekje onder de zon!!!Sinds 2009 ben ik me bezig gaan houden met quilten. Heb een basiscursus gedaan en ben er helemaal aan verslingerd geraakt. Borduren en haken doe ik ook graag. Kortom, ik ben graag met van alles en nog wat bezig!

maandag 27 februari 2017

Veel gedaan

Hallo allemaal,

Toch nog even een blogje zo eind februari.

Ben best productief geweest de laatste weken. Kan nu eindelijk mijn heksje laten zien. Gemaakt voor een lieve "campingvriendin" die ook wel eens een blik op mijn blog waagt. Kon er dus nog niks van vertellen, maar ze heeft hem vrijdag enthousiast in ontvangst genomen.


Gemaakt d.m.v. paperpiecen/foundiationpiecen. Ik weet nooit wat nu het goede woord is voor deze techniek. Wel heb ik 2 weken geleden een workshop gevolgd bij Heleen Pinkster. Foundation piecen. Ik kende de techniek uiteraard maar de tips en trucs waren meer dan welkom. Met name hoe je de ieniministukjes toch "recht van draad" kunt laten zijn was een echte eyeopener!

Verder is dan eindelijk mijn Rode Sprei klaar. Ik heb er al heel wat blogjes aan gewijd maar ben zo blij en best trots dat hij af is en naar mijn zin!
Het quilten heeft zoveel tijd in beslag genomen, ik kreeg er soms zo genoeg van. Terwijl ik het echt heerlijk vind om te doen maar er kwam voor mijn gevoel geen eind aan. Dat is ook de reden dat ik 2 rijen Flying Geese met de machine heb gequild. Toen nog de bies eraan en netjes met de hand afgewerkt. De quilt had eigenlijk in juni 2014 klaar moeten zijn. Ben een tikje verlaat maar is nu wel een hele heuse AFFO.



 Nadat ik alles had afgewerkt, draadjes afgeknipt, moest ik even moed verzamelen om de quilt in de wasmachine te kiepen. 12 colorcatchers erbij in een lingeriezakje want ik was als de dood dat die ergens tussen trommel en binnenwerk zouden verdwijnen. Dat is wel goed gegaan. Maar ondanks 12  knalrode doekjes is de quilt toch niet helemaal ongeschonden uit de strijd gekomen.  Een stofje, wat ik gebruikt heb in 3 blokken is van crème, licht roze geworden. Het stoort me wel een beetje maar ik denk dat niemand het ziet als je het niet weet. Maar ik weet het he? Had een krukje voor de wasmachine gezet om even mee te kunnen kijken. DH vond dat wel amusant!

Voelde me een beetje zoals in 1974, toen ik voor het eerst een wasmachine kreeg en ik echt het hele programma zittend op de grond heb zitten afkijken! Hoe gek kun je zijn!


Met mijn sokken ben ik ook alweer een stukkie opgeschoten. Straks weer lekker op de bank verder breien! Moet me alleen eens verder in verdiepen. Ik heb de maten van 41 aangehouden maar ik heb wel lange voeten maar heel smal, dus eigenlijk is de hiel en de breedte van de sok te wijd. Dus misschien in het volgende paar maat 39 aanhouden maar wel de lengte van 41 behouden. Zou dat een idee zijn? Of ook een andere hiel breien?


Terwijl ik dan zo aan het breien ben en mijn bolletje en patroontje weer onder de tafel vandaan vis, bedenk ik mij dat ik misschien toch maar eens een breitas  moet maken. Leuk werkje denk ik.Vond een patroon op een blog. Daarover volgende keer meer!


groetjes, Mirjam








donderdag 16 februari 2017

Zo zit je dan in je woonkamer met allerlei attributen om je heen die hier helemaal niet horen: de vriezer uit de gang midden in de kamer en verhuisdozen met keukenspullen. De meterkastdeur staat tegen de boekenkast. Gatver, ik hou hier helemaal niet van maar wat mot, dat mot he?
De gemeente Lelystad heeft alle gasleidingen in onze wijk afgekeurd. Onze huizen waren een twijfelgeval maar omdat nu eenmaal besloten is dat alle stalen gasleidingen eruit moeten zijn wij dus ook "De Sjaak" Dus komen ze zo nieuwe leidingen leggen en de gasslag in de keuken wordt mee vervangen. Kost je nog een bom duiten ook, pfff

Over 2 weken krijgen we ook nog eens een slimme meter! Nou dan kunnen we er weer vijftig jaar mee voort, zal mijn tijd wel duren! Is mijn kleindochter 60, haha!

Maar al dat gedoe weerhoudt mij er niet van om lekker door te quilten, borduren en sinds een paar weken ben ik in de ban van sokken breien. Ik heb een proefsok gemaakt en heb op de Handwerkbeurs, afgelopen zondag, sokkenwol gekocht en één bol alvast gekregen voor mijn verjaardag!


Het borduren schiet er momenteel beetje bij in maar er komt straks weer genoeg tijd om in de zon de steekjes te zetten.

Wel ben ik bezig met de quilt die over het bed in onze franse caravan gaat komen. Heeft even geduurd voordat ik wist wat ik wilde en belangrijker nog, hoe ik het wilde. Ga in ieder geval de quilt-as-you-go methode hanteren. Ook nog nooit gedaan maar alles is te leren toch?
Kan ik t.z.t. de blokken meenemen naar Frankrijk en ze daar machinaal quilten. Het is de bedoeling dat ik een naaimachine ga meenemen. Lijkt me sowieso super handig. DH zucht en steunt wel een beetje met wat ik allemaal weer mee wil nemen maar ik probeer het niet te horen!


Inmiddels heb ik bijna 180 blokjes gemaakt en misschien moeten er nog wat bij gemaakt worden, ik kan dat nu nog niet zo goed overzien. Heb wel een tekening gemaakt en heb die een beetje in zitten kleuren. Jammer dat de kleindochters er niet zijn die zouden er wel raad mee weten!

A.s. zaterdag ga ik in Ede een workshop Foundation Piecen volgen bij Heleen Pinkster. Het principe ken ik nog van de basiscursus en ik heb ook al wel een paar projectjes gepaperpieced, maar vorig jaar sprak ik op de beurs in Nieuwegein Heleen en ik denk dat ik nog wel wat kan leren, met name de tips en trucs zijn meer dan welkom.
Kreeg de opdracht om wat lapjes in donker, medium en lichte kleurtjes te zoeken voor een vlinder. Dit gaat vast wel mooi worden hoop ik.

Aansluitend gaan we "oude" vrienden bezoeken in Ede, te lang geleden dat we ze gesproken hebben.

De heren monteurs zijn weg, nu gaan we even rap stofzuigen, dweilen, de kasten weer inruimen.

Tot later!




dinsdag 17 januari 2017

dilemma

Inmiddels ben ik toch al wel een paar jaar bezig met mijn Rode Sprei. Heel voortvarend ging ik van start begin 2013. Maar te onervaren en te optimistisch! De quilt zou op ons 40 jarig huwelijk in 2014 wel af zijn. Mis, helemaal mis. De quilt is voor 90% met de hand gemaakt. Ik ben bezig aan de laatste 2 sashings die nog qequild moeten worden. Heb nooit kunnen voorzien dat het zo tijdrovend zou zijn. Nu ik meer tijd heb kan ik wel (bijna) elke dag een paar draadjes quilten en dan schiet het op. Ik wilde eerst de vierkante blokjes tussen de sashings niet quilten maar heb ondertussen besloten dat ik gewoon schuin door het blokje heenquilt, met rood en wit, want mijn quiltwerk is nog niet zo mooi. Van een afstandje lijkt het aardig, totdat je iets verder kijkt. Er valt dus nog genoeg te verbeteren en te leren.








Wat is nu het dilemma? Op de foto hierboven een van de gequilte sashings. De flying gees, de rand van de quilt moet ik dus nog quilten, maar hoe?
Met wit langs de randjes, in het wit? Hetzelfde quiltmotief als de sashings? Hartjes?

Je kunt wat aftobben, vooral als je niet kunt slapen, pffff

Ik ben heel blij dat het label wel klaar is en echt naar mijn zin. Ik heb de tekst van de trouwkaart gebruikt. Mijn broertjes lagen in 1974 helemaal in een deuk toen ze de tekst zagen. Belachelijk vonden ze dat. Natuurlijk was je samen niet alleen!!!




Ik wilde eerst de rozen borduren maar dat werd niks, hartje is ook leuk toch?
Ergens in een hoekje ga ik nog wel 2017 borduren want ik mag toch echt hopen dat het nu niet zolang meer duurt voordat de quilt dan eindelijk over onze echtelijke sponde mag prijken!

Ik hoop dat jullie willen reageren op mijn vraag over het quilten!

Fijne dag allemaal!

Mirjam










dinsdag 27 december 2016

Kerstschaap

Een aantal van mijn bloglezers kennen het verhaal van de schapen in de stal al lang, het is net een soapserie en iedere Kerst wordt er een nieuw avontuur aan gebreid.


In het kort even samengevat: DS bedacht in zijn puberteit dat de schapen in onze Kerststal eigenlijk heel zielig waren. Het hele jaar moesten ze in de blauwe doos achter het luik op zolder liggen en mochten 3 weken in de Kerststal staan. En als daar nou nog wat leuks te zien was? Hij vond het niks, nee, die schapen die moesten televisie kijken. Dus de schaapjes werden omgedraaid richting tv. DD deed dapper mee in het hele verhaal. Ouders versus kinderen, zo werkt dat. Wij draaiden de schaapjes dan net zo hard weer om. Dit kabbelde zo een aantal jaar door totdat ze uit huis gingen. Het eerste jaar hebben we de schapen met dubbelzijdig plakband vastgeplakt. Konden ze niet worden omgedraaid. Hilariteit bij de kinderen maar toen gingen ze echt los en van alles verzinnen.



We hebben de schapen zelfs met vakantie gestuurd, ansichtkaart in de Kerststal gezet. Wat we allemaal niet bedacht hebben willen jullie niet weten, de gekste toeren hebben we uitgehaald.

Twee jaar geleden haalde ik de beroemde blauwe doos tevoorschijn zo half december. Alle figuurtjes op hun plekje maar waar zijn de SCHAPEN? Doos op zijn kop, we keken elkaar aan en het daagde onmiddellijk, DE KINDEREN! Wel pot.............
Maar hoe en wanneer heeft dat geboefte daar kans toe gezien? Jawel, vast en zeker toen we begin december  in Berlijn zaten. Zelfs de buren zaten in het complot, het moet toch niet gekker worden. Dezelfde avond kwam er een dreigende email van het Schapenbevrijdingsfront. Als we niet zouden beloven dat we de schaapjes mee op vakantie naar Frankrijk namen voor hun broodnodige vertier kregen we ze niet terug. Na wat heen en weer gemail en gedreig van beide kanten gingen we overstag. Ik heb zelfs reistasjes zitten haken, hoe gek kun je wezen.



Maar laten we eerlijk zijn, uiteindelijk is dit ook gewoon leuk. Het is inmiddels zo'n rare Kersttraditie geworden en nu gaan ook de kleinkinderen meedoen. Op woensdag voor Kerst waren de dames hier om Kerstukjes te maken en ik zag even het ogenspel tussen moeder en dochters richting de schapen die weer vredig in hun stal zaten. Toen ik 's avonds even goed keek zag ik het al, er was er één weg.



Die hebben we gisteren weer terug veroverd. Toen ik aan DD vroeg waar mijn lieve schaapje was zwaaide ze triomfantelijk met het beestje in de lucht en zette het, buiten mijn bereik, weg. Maar ja, ze was natuurlijk wel gastvrouw en in het begin sleepte ze schaapje mee richting keuken en aanrecht maar ik voelde al dat ze dat niet kon volhouden. Dus in een oogwenk was schaapje terug bij de rechtmatige eigenaar. DH zette het schaapje in de auto en daarmee dachten we gewonnen te hebben. Maar we hadden buiten onze bijdehanter zoon gerekend, die joepte de autosleutels. Met 2 kleindochters hangend aan zijn broekriem kon DH nog net voorkomen dat het alsnog mis ging. We hebben het weer gered voor 2016!

Nou, is dat een Kerstverhaal of niet, haha! Als jullie mijn blog nu niet meer willen lezen, ik snap het, beetje raar mens!

Nog even een superleuk nieuwtje! Onze zoon gaat trouwen met zijn lieve vriendin Raquel!
Onze dochter in tranen toen ze gisteren  hoorde dat ze (als ze wilde) mocht getuigen op het huwelijk van haar broer, dus het was 2e Kerstdag echt een dag/avond met een lach en een traan.


Rest mij nog jullie allemaal een goede Jaarwisseling te wensen en tot in 2017!

Ik ga heerlijk de komende dagen borduren en de laatste hoekblokken van mijn Rode Quilt doorpitten. Ben druk bezig met een sticherielabel voor de achterkant, onze trouwtekst komt erop. Volgende keer foto!

Liefs, Mirjam



zaterdag 10 december 2016

donkere dagen van december

Wat was het gisteren grauw en donker, vandaag is al niet veel beter. Tot overmaat van ramp ben ik ook nog eens snipverkouden. Dat verkouden zijn is vervelend, maar dat slaat bij mij altijd op mijn ogen, dus borduren, quilten, het is beetje behelpen. Maar het kan altijd erger dus klaar met zeuren!


Afgelopen zondag zijn we een dagje naar Oberhausen geweest. Prachtig weer, koud, maar staalblauwe lucht, zonnetje en natuurlijk, want daar gingen we voor, de Kerstmarkt. Redelijk druk maar nog niet te! Wij zijn altijd vroege vogels dus om 11.30 liepen we ons al te vergapen aan het moois! Oberhausen is vanaf ons huis dik 2 uur rijden!

Ik ben altijd dol op de winkeltjes van Kathe Wolfahrt, daar kan ik me zomaar een half uurtje zitten te vergapen aan al het gegelitter. Terwijl ik best wel een aards nuchter typje ben hoor, maar met Kerst hou ik wel van een beetje geglitter.
En die prachtige kleine huisjes met lichtjes, hele dorpjes, geweldig, maar zoooo duur, van schrik ben je zo weer buiten!




Ooit kregen wij van mijn ouders een notenkraker in de vorm van een soldaatje. Onze dochter was zo bang van dat ding. Uiteindelijk hebben we hem weggegooid, maar nu stond er dus een levensgrote op de Kerstmarkt. Kon het niet nalaten om een foto te maken en die even te appen naar haar. Uiteindelijk is nu bijna 40 he? Moet je toch wat kunnen hebben? Och gatver, die engerd, reageerde ze direct! Haha, maar ik had stiekem mijn lolletje!



In het winkelcentrum, waar alle winkels gesloten waren, stond wel een reusachtige Kerstboom!


Deze week nog wel wat gedaan, zag op een blog van Trui Zwart deze tutorial en ik vond hem zo grappig. Direct 4 gemaakt. Twee hangen er aan weerszijden van een kast en de andere 2? Weggeven denk ik. Altijd mensen die het leuk vinden!


Ik wens al mijn bloglezers een hele gezellige, warme, liefdevolle Decembermaand!






zondag 20 november 2016

Naar het Paleis

Gebeurt niet zo vaak dat DD en ik samen (zonder kinderen en aanverwante familieleden) op stap gaan. Mij maakt het niks meer uit welke dag en dagdeel, dat is het voordeel van baas zijn over je eigen tijd! Dat is dus wel heel erg leuk en kan me dus makkelijker voegen dan DD. Sinds ik een Mueumkaart heb wil ik eigenlijk wel elke week naar een Museum, maar ja, daar moet je dan natuurlijk ook wel naar toe en ze liggen niet allemaal dichtbij! Dus hup, naar Paleis Het Loo. Allereerst naar de voormalige stallen, daar stond het koetswerk van de vorige koninginnen en Koning Willem 111 en Koningin
Mary 11.

In deze prachtige auto is Koningin Beatrix nog rond gereden.




Een Selfie!

Verder heb ik natuurlijk ook niet stil gezeten, er lag al maanden een half afgemaakte tas. Die moest toch echt eens af, was ook weer even kwijt hoe het ook alweer zat maar is goed gekomen!



Gewoon een simpele boodschappentas, past fijn in mijn fietstas, zit een voering met ritsje voor de portemonnee en de lol voor mij is ook dat hij gemaakt is van allemaal franse stofjes die ik gescoord heb op Vide Greniers (rommelmarkten). Sommige lapjes waren nieuw, sommige gebruikt als laken of een tafelkleedje. Als ik ze koop in Frankrijk stop ik ze in een plastic zak en thuis gaan ze eerst in de wasmachine. Wat me dan daarna niet bevalt, gaat onherroepelijk de vuilnisbak in. Sommige lapjes zijn perfect voor een achterkant en het is ook nog eens leuk weggeven als iemand nou net iets bepaalds zoekt.
Hierboven een kleine selectie. Het is allemaal katoen, het beige lapje heeft wat Indonesisch, moet nog broeien, maar daar ga ik ooit wat mee doen.

Vandaag is het storm en regen, fijn om lekker te borduren!

groet!
































maandag 7 november 2016

tussendoor project

Zoals ik in mijn vorige berichtje al aankondigde ben ik begonnen met een kerstboomschort. Het idee kwam toen we op de bee eens gingen kijken wat je zoal met een 9 graden liniaal kunt doen. Workshopje doen? Goed idee zeiden wij. Dus ben ik van 10 lappen kerststof (of aanverwante stof) 10 stoken van 1 3/4 inch bij 21 3/4 gaan snijden.


Allemaal nummeren en dan aan elkaar stikken, wat een klus.
Nu is al een beetje te zien, hoe het gaat worden.

Op de bee hebben we met de 9 gradenliniaal om en om trapeziums gesneden.  Dan krijg je uiteindelijk 2 cirkels, voor 2 kerstboomschorten?
Je krijgt dan 4 kwarten die tot 3/4 cirkel worden gestikt. Ik gebruik de 2e cirkel voor de achterkant. Dan is het gelijk afgewerkt. Om het een beetje soepel te houden ga ik een oud laken als tussenvulling gebruiken. Dan quilten, weet nog niet precies hoe, maar dat komt vanzelf, moet even broeien!


Tot snel weer!