Mijn foto
Mijn naam is Mirjam, geboren in 1953 en al jaren wonend met mijn man Hans in de Flevopolder. Dochter en zoon zijn al een poosje het huis uit. Inmiddels zijn wij de Opa en Oma van twee prachtige kleindochters die we, als we de kans krijgen, heerlijk verwennen. Sinds november 2014 ben ik met pré pensioen. Verder vinden wij het heerlijk om in de lente/zomer/herfst, als het lukt, er met de caravan op uit te trekken. Liefst naar een plekje onder de zon!!!Sinds 2009 ben ik me bezig gaan houden met quilten. Heb een basiscursus gedaan en ben er helemaal aan verslingerd geraakt. Borduren en haken doe ik ook graag. Kortom, ik ben graag met van alles en nog wat bezig!

vrijdag 29 december 2017

Hier is ze dan!

Eindelijk, mag ik het dan toch vertellen! Op 16 december is ze geboren, onze 3e kleindochter 
YLVA


Oma had een beetje pech deze keer, want toen ze geboren werd was ik goed ziek. Antibioticakuurtje erin maar direct het kleine meisje knuffelen, dat ging toch echt niet. Dus na één week kon ik de schade inhalen. Morgen is ze 2 weken en gaan wij wederom naar Delft. 



Ben inmiddels ook weer stuk verder de hartjesquilt maar alles heeft een beetje "op slot"gelegen de laatste 2 weken, komt wel weer goed.
Voor het einde van het jaar kom ik met nog een update!

groet, Mirjam

zondag 26 november 2017


Onze kleindochters zijn eind oktober een weekeindje bij ons geweest. Dat is toch ook altijd een feestje. We hebben ze op vrijdagmiddag uit school gehaald en dan zitten er 2 paar blauwe oogjes vol van voorpret op de achterbank te naar ons kijken. Ik vind dat ook wel altijd een "dingetje" hoor. Want wat gaan we doen zo'n weekend? Beetje bankhangen is er niet bij natuurlijk, actie willen de dames!
Gelukkig kunnen zij zichzelf heel goed vermaken met kleurboeken, IPad en alle Barbiespulletjes waar ook hun moeder nog mee heeft gespeeld. Lezen doen ze ook graag, dus dat vinden wij dan wel fijn.
Ze hebben hun eigen Museumjaarkaart, de Bataviaboot hadden ze nog niet gezien dus dat is een leuk idee.
Tegenwoordig kun je een combikaart Nieuw Land Erfgoed en  Bataviawerf kopen. Het museum vertelt het verhaal van de inpoldering, het Zuiderzeeproject. Dat kon de meiden maar matig interesseren, de Batavia en de werf was heel wat leuker.
Ze mochten zelf een grote spijker smeden. Temperaturen van 1200 graden, slik.....




Op zondagmorgen besloten we naar het zwembad te gaan. Dat is altijd leuk, vooral omdat het zwembad veel speelattributen in het water heeft en het zijn echte waterratjes.
Allebei diploma A en B dus we konden ze met een gerust hart laten gaan. Dat neemt niet weg dat ik ze het liefste niet uit het oog verlies want de verantwoording weegt zwaar!



Ter afsluiting van een leuk weekend, voor allebei een kleinigheidje, oorbellen voor de een en een ringetje voor de ander. Vergeten foto's van de maken, jammer, maar helaas.

Karlijn van 7 jaar heeft bedacht dat een hartjesquilt misschien wel leuk is op haar bed. Veel roze hartjes Oma! Alleen maar roze? Met veel pijn en moeite heb ik het voor elkaar dat er toch ook wat lila en paars in mag zitten. Dus de zoektocht naar roze en paarse lapjes kon beginnen. Lang leve Facebook, ik heb een oproepje gedaan en de lapjes kwamen binnen, helemaal leuk. 




Inmiddels zijn er al 10 blokken klaar, hartjes gefestonneerd, maar nu? Ik heb op de quiltbeurs in Nieuwegein roze stof gescoord voor de sashings. In ieder geval wil ik de "quilt-as-you-go methode" gaan gebruiken. Nog nooit gedaan en eerlijk gezegd zijn er zoveel verschillende manieren en heb ik zoveel tutorials gezien dat ik het effe niet meer weet. Wat ik wel weet is dat ik per rij wil gaan quilten. Gaandeweg zal het zich wel ontvouwen hoop ik. Wordt vervolgd!

Fijne zondag!

groet, Mirjam
















maandag 13 november 2017

de laatste loodjes

Hallo allemaal,

De laatste loodjes voor onze schoondochter zijn aangebroken, zwangerschapsverlof is vandaag ingegaan. Gisteren hebben we de wieg weggebracht. De wieg is inmiddels 102 jaar oud, de eerste baby die erin lag was mijn Tante Paulien in 1915.
Mijn moeder in 1925, ikzelf in 1953, onze kinderen en nichtjes en neefjes. Ook onze twee kleindochters hebben erin gelegen en heb ik voor de eerste keer de wieg bekleed. Nu, tien jaar later, gingen we in de herhaling. Mijn zusje is een dagje komen helpen en meedenken, heel fijn want ik kan het wel bedenken maar de juiste manier van uitvoeren is soms nog wel eens een "dingetje". Bovendien heeft zij de wieg ook al eens bekleed voor haar kinderen.








Een wand is voorzien van behang met vosjes en daar wilde ik toch wel wat mee. Dus heb ik een vosje wat kleiner gemaakt en op het dekentje geborduurd.


nog even voor de grap:
dit ben ik zelf 64 jaar geleden in dezelfde wieg!
De dekentjes worden ook nu weer gebruikt maar wel een beetje verstopt in een hoesje!
Mijn moeder was erg voor frisse lucht dus werd ik gewoon met wieg en al op het balkon gezet!
Ik ben hier 2 maanden dus eind juni.
Mutsje? Welnee, daar worden kinderen maar tuttig van! Ik haat dus ook mutsen, heb ze nooit op, is vast een overblijfsel uit mijn toch wel ietwat Spartaanse jeugd.


Toch ook wat gemaakt voor aan de muur, ook hierbij het vosje weer gebruikt, weer slag kleiner. Het is een klein quiltje geworden met de eerste regels van 6 kinderliedjes!


Fijne week!



maandag 6 november 2017

november

Het is alweer november, toch lijkt het heerlijk als ik naar buiten kijk, zonnetje schijnt en ik zie blauwe lucht, toch is het maar 11 graden. DH moppert, hij wil terug naar zijn zomerverblijf, hij vindt het koud! Tja, dat zomerverblijf zal toch nog even een paar maanden moeten wachten. Even foto's kijken is wel even leuk. DD en haar gezin kampeerden deze zomer in Sable 'd Olonne. Dat is vanaf onze camping zo'n 80 km, dus prima te doen voor een bezoekje. Het was prachtige weer, dus hup naar het strand.


Onze beide kleindochters zijn echter waterratjes, ze zitten meer onder water dan erboven!


DS was een aantal weken later ook al in de buurt, daar zijn we mee gaan punteren in de Marrais de Pottevin. Een prachtige natuur en moerasgebied. Onze stoere schoondochter, toen  5 maanden zwanger stapte zo het wiebelige bootje in!

In een dorpje wilden we even lekker gaan lunchen. Daar hebben we even een behoorlijke fout gemaakt. Van alle lekkere dingen die op de kaart stonden en die we kenden wilden we nu eens voor iets onbekends gaan, namelijk Andouillette. Dat klonk wel gezellig. Toen het bordje voor mijn neus werd gezet rook ik iets wat helemaal niet aantrekkelijk was. Ik heb mijn mes erin gezet en toen werd het steeds onaangenamer van geur. Het is een gerecht gemaakt van ingewanden van varkens of runderen. Ik was heeeel snel klaar met eten. DS lag helemaal dubbel over zijn mosseltjes met patat. Oh moedertje, hadden ze jou even te pakken!!! Pestkop, ik vrees dat ik dit nog heel lang moet horen. Ik zie nu al met angst en vreze de Sinterklaas suprise tegemoet!



Zo, dit waren zo'n beetje alle "inhaalverhalen"van afgelopen maanden. Komende zondag gaan we de wieg, die ik opnieuw bekleed heb, naar DS brengen. Volgende week kan ik dus foto's showen. Fijne week allemaal!

groet, Mirjam




dinsdag 31 oktober 2017

lekker bijdehand

Ben ik toch weer helemaal in de blogmodus! Vannacht bedacht ik mij dat het leuk is om even foto's te laten zien van de locatie in Frankrijk waar de quiltbee wordt gehouden. Ja, ik weet het, de nacht is om te slapen, helaas......Ik was altijd een goede slaper maar sinds een jaar of 2 is dat echt verleden tijd, heeft met de leeftijd te maken, zegt men! Mhh, ik vind het niet leuk, vooral omdat ik dan toch ga liggen piekeren en malen. Roep mezelf streng tot de orde om bv aan quilten o.i.d. te gaan denken maar dat werkt niet altijd.
Maar goed, de foto's van het gebouw, de eerste keer dat ik het zag schrok ik een beetje, zo'n haveloos gebouw! Maar verder is het binnen weliswaar stokoud, het is er netjes en schoon. Generaties franse kindertjes hebben er de Marseillaise gezongen, voetjes zijn over de uitgesleten trappen gegaan, dus dat is dan wel weer leuk!
h





groetjes, Mirjam












maandag 30 oktober 2017

vervolg

In mijn vorige blogje gaf ik al aan een achterstand in te willen halen van alle blogloze maanden die achter ons liggen.

Ik heb het al eens verteld denk ik, maar ook in Frankrijk ben ik lid van een quiltbee. Dit zijn voornamelijk Engelse dames.De voorzitster is Frans, maar die zien we nooit! Dat gaat best officieel om daar lid worden van de quiltbee! Je hoeft nog net niet langs een ballotagecommissie.
Er zijn ook 3 Nederlandse vrouwen, daar ben ik wel blij mee, want ook al versta en spreek ik best wel een woordje Engels, het beste gaat dat toch in je "moerstaal".
Het is ook een gezellige club, maximaal 25 vrouwen en als ze er allemaal zijn is het een gekakel van jewelste. Minstens één keer per zomer ben je samen met nog een lid de klos. Zorgen voor de thee en koffie én je wordt geacht om taart mee te nemen. In Nederland is het heel gewoon om dan voor iedereen 1 plakje cake o.i.d mee te nemen. Die vlieger gaat daar niet op.
De Engelse dames zijn erg van het zelf bakken, dus die maken werkelijk de geweldigste taarten, dus hebben we bedacht dat de Nederlandse dames de thee/koffiebeurt met z'n drietjes doen. Alle drie een taart. Ik kan jullie verzekeren dat taart maken in een campingoventje best een uitdaging is. Dus daar ben ik mooi niet aan begonnen, ik

Afbeeldingsresultaat voor boterkoek

heb een boterkoek gemaakt. Laten ze dat nou helemaal niet kennen! Ik was echt verbaasd, er bestaat wel iets wat er op lijkt. Inmiddels ben ik in het bezit van een wat grotere en betere oven dus volgend jaar ga ik me aan iets anders wagen. Je kunt toch ook niet elke keer hetzelfde maken.

Vanuit de club kwam er een vraag om quiltjes te maken voor prematuur baby's in het ziekenhuis in Niort. Deze quiltjes van maximaal 90x90 cm worden over de couveuse gehangen om het licht te dempen. Als de hummeltjes goed op gewicht zijn gaan ze uiteraard naar huis en mag het quiltje mee. Er is nog een andere optie, maar daar wil ik niet aan denken!

Bijgaand quiltje heb ik gemaakt, voor een meisje! 

Volgende week weer verder!

groet, Mirjam




zaterdag 21 oktober 2017

Het is oktober, weinig activiteit geweest op mijn blog. Dat komt er nu van als je als pensionada een zomer én winterleven hebt. In dat zomerleven leven we buiten, 1000 km hier vandaan met nauwelijks WIFI. Voor het ophalen van de mail/appjes en Facebook zijn we genoodzaakt op de fiets te klimmen en af te zakken naar de plek waar deze  toch best belangrijke zaken aanwezig zijn. Dat houdt wel in dat het blogjes maken er niet inzit. Maar dat neemt niet weg dat ik nu wel heeel veel te vertellen heb. Maar ik doe het in etappes, anders is de lol van het lezen er voor jullie zo af.

Ik eindigde in april met de mededeling dat foto's van de bruiloft van onze zoon en schoondochter zouden volgen. Kijk dat is een mooi begin.
Het bruidspaar wilde geen cadeaus, na jaren van samenwonen heb je tegenwoordig toch echt je linnenkast gevuld en je bestekbak is ook best vol. Nee, ze wilden pecunia!
Maar hoe geef je dat nou? In een envelopje? Nee, niet leuk. Nu is verzinnen van zulk soort dingen niet echt mijn ding. Ik heb ideetjes nodig, patroontjes o.i.d. Ik kan best wijzigingen aanbrengen maar zelf bedenken, lastig!
Dus heb ik een quiltje met 2 verliefde muizen omgedoopt in een kussentje met op de achterzijde een groot hart, daar de envelop met inhoud ingestopt.



Uiteraard mag het stralende bruidspaar niet ontbreken. Wat op dat moment nog bijna niemand wist, maar ik lekker wel was dat "nieuw leven" reeds onderweg was/is. Medio december wordt hun dochter en onze 3e kleindochter geboren. Wat een blijdschap!

Zo hier laat ik het weer even bij, tot snel!